BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane - ECPv6.8.3//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://sablane.pl
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260128
DTEND;VALUE=DATE:20260129
DTSTAMP:20260415T044848
CREATED:20200113T205110Z
LAST-MODIFIED:20210103T125047Z
UID:1192-1769558400-1769644799@sablane.pl
SUMMARY:1606. Bitwa nad Udyczem
DESCRIPTION:Bitwa nad Udyczem – rozegrała się 28 stycznia 1606 roku pomiędzy wojskami polskimi dowodzonymi przez hetmana Żółkiewskiego\, a Tatarami nogajskimi pod wodzą Kantymira Murzy. Zagon Kantymira został rozbity 25 stycznia w pobliżu Niemirowa\, a jego kosz w trzy dni potem nad dopływem Bohu – Udyczem. \nW roku 1606 najazdy tatarskie rozpoczęły się już w styczniu. Hetman polny koronny Stanisław Żółkiewski w trzech uniwersałach z 12\, 14 i 17 stycznia ostrzegał o gotowości wojsk wroga do najazdu „w bardzo krótkim czasie”\, a strażnik koronny Jan Zamojski pisał w meldunkach z 14 stycznia i 8 lutego o postoju ordyńców między Oczakowem i Widowem. 4 lutego w liście do szlachty zebranej na sejmiku proszowskim\, pisanym z Niemirowa\, hetman Żółkiewski poinformował o odparciu dwóch ataków: 23 stycznia sołtana Buhara w kierunku na Korsuń oraz 25 stycznia Kantymira na Niemirów i Winnicę. \nHetman wyruszył 24 stycznia z Bracławia na czele 1100 wojska. O przeciwniku wiedział tylko\, że Kantymir ruszył z pól białogrodzkich z ponad 10 tys. wojowników i przekroczył Boh w okolicy Witołdowego Mostu. Pod Niemirowem wojsko polskie zobaczyło Tatarów\, ale mgła uniemożliwiła pościg. Hetman wysłał 400-osobowy podjazd pod dowództwem Mleczka i Chroślińskiego\, który milę od Niemirowa (mila polska = ok. 7 km) rozbił oddział tatarski\, znosząc go prawie zupełnie i uwalniając jasyr. Od jeńców nie mógł się Żółkiewski dowiedzieć\, gdzie stał kosz\, ale dowiedział się\, że dowódcą jest Kantymir i towarzyszy mu siedmiu murzów. Nie czekając na posiłki postanowił zbliżyć się do nogajskiego kosza. Najpierw skierował się do Ilińców nad Sobem\, koło których znajdował się tatarski obóz. Ponieważ Tatarzy zabrali sporo bydła\, owiec i słabych koni\, więc poruszali się wolno. Hetman nie zdecydował się na zaatakowanie wielotysięcznego czambułu tymi szczupłymi siłami\, które posiadał. Przemieszczał się równolegle do kosza po przeciwnej stronie Sobu. W taki sposób doszedł do Kalnika\, gdzie przeszedł rzekę i połączył się z wojskami prywatnymi i pospolitym ruszeniem pod wodzą wojewody ruskiego Stanisława Golskiego\, strażnika koronnego Jana Zamojskiego\, wojewody bracławskiego Janusza Zbaraskiego oraz książąt Ostrogskich. Łącznie Polacy mieli niemal 10 tys. żołnierzy[1][2][3][4]. \nWojska polskie lasem wyprzedziły kosz i nad Udyczem wyszły na szlak naprzeciwko Tatarów. Najpierw uderzyło polskie prawe skrzydło\, na które składały się: w pierwszym rzędzie husaria starosty bracławskiego Kalinowskiego i oddziały Ostrogskich\, w drugim rzędzie wojsko księcia Różyńskiego\, a w trzecim hufiec księcia Zbaraskiego. Na lewym skrzydle stali: w pierwszym rzędzie żołnierze starosty chmielnickiego Strusia\, w drugim – starosty kamienieckiego Jana Potockiego\, a w trzeciej hufiec Kozaków. Pospolite ruszenie szlachty bracławskiej zajmowało środek\, w którym znajdował się również tabor. Po związaniu Tatarów walką przez prawe skrzydło\, lewe polskie skrzydło wykonało manewr oskrzydlający. Ordyńcy widząc\, że wojska Strusia wyszły na ich tyły\, usiłowali pozorować ucieczkę\, ale nie zdołali przejść do przeciwnatarcia i ucieczka pozorowana przerodziła się w ucieczkę prawdziwą. Pościg trwał półtorej godziny. Zginęło pięciu murzów i wielu zwykłych wojowników. Poza jasyrem i zrabowanymi zwierzętami zdobyto ponad 2000 bachmatów. \n  \nŹródło: Wikipedia
URL:https://sablane.pl/event/1606-bitwa-nad-udyczem/
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://sablane.pl/wp-content/uploads/2020/01/Walka_z_Tatarami.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260128
DTEND;VALUE=DATE:20260129
DTSTAMP:20260415T044848
CREATED:20200115T180228Z
LAST-MODIFIED:20210103T125233Z
UID:1316-1769558400-1769644799@sablane.pl
SUMMARY:1606. Bitwa pod Kalnikiem
DESCRIPTION:Bitwa pod Kalnikiem (28 stycznia 1606) – W czasie wojen z Tatarami orda dobrudzka i białogrodzka pod wodzą Kantymira wpadła na Podole i Ukrainę. Hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski stanął z 10-tysięcznym wojskiem\, złożonym z chorągwi kwarcianych i prywatnych\, niedaleko Kalnika nad rzeką Udycz. Celem hetmana było zorganizowanie zasadzki na powracających z wyprawy\, obciążonych łupem Tatarów. Wojska zostały zamaskowane tak dobrze\, że przednia straż tatarska nie zdołała ich wykryć. Kiedy główne siły tatarskie\, ok. 5 tys. ludzi\, pojawiły się pod Kalnikiem\, hetman związał je walką od czoła\, a następnie rzucił do walki ukryty odwód. \nTatarzy zostali rozbici i poszli w rozsypkę. Pościg trwał kilka mil i doprowadził do całkowitego rozgromienia ordy. Tatarzy stracili kilkuset ludzi\, a także wszystkie łupy i jasyr. \n  \nŹródła: Wikipedia\, „Bitwy polskie. Leksykon” (Wydawnictwo Znak 1999)
URL:https://sablane.pl/event/1606-bitwa-pod-kalnikiem/
LOCATION:Kalnik\, Ukraina
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
END:VEVENT
END:VCALENDAR