BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane - ECPv6.8.3//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane
X-ORIGINAL-URL:https://sablane.pl
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260130
DTEND;VALUE=DATE:20260131
DTSTAMP:20260415T044656
CREATED:20200113T205442Z
LAST-MODIFIED:20210103T125442Z
UID:1195-1769731200-1769817599@sablane.pl
SUMMARY:1644. Bitwa pod Ochmatowem
DESCRIPTION:Bitwa pod Ochmatowem – starcie w dniu 30 stycznia 1644 r.\, w którym hetman Stanisław Koniecpolski wraz z księciem Jeremim Wiśniowieckim pokonali siły tatarskie Tuhaj-beja. \nPo otrzymaniu wiadomości o szykowanej przez chana Mehmeda IV Gireja wyprawie na Rzeczpospolitą\, hetman Koniecpolski dokonał przemieszczenia swych wojsk (ok. 19 tys. żołnierzy kwarcianych\, Kozaków i pocztów prywatnych\, 24 działa) w taki sposób\, by zabezpieczyć wszystkie możliwe trasy przemarszu armii tatarskiej. Wojska rozstawiono w dwóch rzutach. W pierwszym znalazły się chorągwie lekkiej jazdy\, patrolujące granicę państwa. Chorągwie Stanisława Krzeczowskiego pilnowały obszaru od Zaporoża do rzeki Ingulec\, chorągwie Zabuskiego strzegły terenów na Niżu (rejon Dniepru za porohami)\, natomiast chorągwie Ołdakowskiego miały pieczę nad rejonem koło rzeki Tiligul pod Oczakowem. Drugi rzut rozmieszczony był na stałych szlakach tatarskich\, około 100 km za pierwszym rzutem i podzielony na trzy dywizje. Pierwsza\, dowodzona przez samego hetmana Stanisław Koniecpolski\, stanęła w Barze i Winnicy. Druga\, pod komendą strażnika koronnego Jana Odrzywolskiego\, stanęła w Buzówce\, natomiast trzecia pod dowództwem księcia Jeremiego Wiśniowieckiego na Zadnieprzu. \nKiedy Koniecpolski otrzymał wiadomość\, że Tuhaj-bej idzie tzw. szlakiem kuczmańskim (albo pobliskim szlakiem czarnym)\, ściągnął dywizje ku sobie. Dywizja Wiśniowieckiego stanęła w Korsuniu (czyli ok. 80 km od dywizji Odrzywolskiego)\, natomiast dywizja hetmańska zajęła pozycje w Stawiszczach. Gdy okazało się\, że armia tatarska zmierza w kierunku Ochmatowa\, dowództwo polskie tam postanowiło skoncentrować swe siły. Po połączeniu z dywizją Odrzywolskiego hetman zajął pozycje dogodne do walki obronnej w okrążeniu. Wojska uszykowano w czterech rzutach. W pierwszym znalazła się straż przednia Odrzywolskiego\, w drugim – większość jazdy w dwóch liniach\, w trzecim – tabory z piechotą\, a w czwartym chorągwie kozackie i dragońskie. Poza strażą przednią Odrzywolskiego całość sił utworzyła czworobok. Tuhaj-bej\, który miał ze sobą podobno 20 tysięcy Tatarów\, założył na południowym wschodzie od Ochmatowa kosz osłaniany przez stawy i rzeczkę Hirśkyj Tikycz. \nPonieważ Koniecpolski nie odważył się zaatakować nieprzyjaciela przed nadejściem dywizji Wiśniowieckiego\, pierwsi rozpoczęli bitwę Tatarzy. Dla ochrony grobli Tuhaj-bej przeprawił przez rzeczkę Hirśkyj Tikycz 6 tys. jazdy – została ona jednak przepędzona przez Odrzywolskiego. Następnie hetman zdobył groblę. W tym czasie nadciągnął Wiśniowiecki i zajął pozycje na polskim lewym skrzydle. Chcąc odciąć Tatarom drogi odwrotu\, Wiśniowiecki ruszył na nich z szarżą po lodzie. Tatarzy widząc zamieszanie\, jakie zapanowało w polskiej jeździe na skutek zatłoczenia na grobli\, postanowili to wykorzystać i wycofać się. Ich odwrót osłaniać miała ariergarda w sile 4 tysięcy ordyńców. Została ona jednak szybko rozbita dzięki uderzeniu husarii\, po czym wszystkie siły polskie ruszyły w pościg za uciekającym wrogiem. \nW Kiszczeniach zatrzymano ciężką jazdę\, a dalszy pościg prowadziła już tylko jazda lekka w sile 5 tys. żołnierzy. Zgrupowaniem pościgowym dowodził komisarz wojska zaporoskiego Mikołaj Zaćwilichowski\, który dopadł uciekającą armię Tuhaj-beja podczas przeprawy przez rzekę Siniuchę i częściowo ją rozbił. \n  \n\n			\n	Maksymilian Gierymski\, Potyczka z Tatarami (1867 r.)Maksymilian Gierymski\, Potyczka z Tatarami (1867 r.)Hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski (portret nieznanego autorstwa)Hetman wielki koronny Stanisław Koniecpolski (portret nieznanego autorstwa)\n\n  \nŹródła: \n\nMała encyklopedia wojskowa\, tom 2. Warszawa: Wyd. MON\, 1967\nLeszek Podhorodecki: Stanisław Koniecpolski ok. 1592–1646. Warszawa: Wyd. MON\, 1978
URL:https://sablane.pl/event/1644-bitwa-pod-ochmatowem/
LOCATION:Ochmatów
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://sablane.pl/wp-content/uploads/2020/01/Maksymilian-Gierymski-Potyczka-z-Tatarami-1867-r.-główny.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR