BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane - ECPv6.8.3//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://sablane.pl
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Stowarzyszenie Pamięci i Świadectwa Arthura Bliss Lane
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20260902
DTEND;VALUE=DATE:20261010
DTSTAMP:20260419T122031
CREATED:20211008T220000Z
LAST-MODIFIED:20210924T133200Z
UID:7194-1788307200-1791590399@sablane.pl
SUMMARY:1621 -Bitwa pod Chocimiem
DESCRIPTION:Bitwa pod Chocimiem – bitwa stoczona w dniach 2 września – 9 października 1621 roku pomiędzy armią Rzeczypospolitej Jana Karola Chodkiewicza a armią turecką pod dowództwem sułtana Osmana II. Zamknięte w warownym obozie siły polsko-litewsko-kozackie\, stanęły na drodze armii osmańskiej pod miejscowością Chocim. Oblężenie zakończyło się taktycznym zwycięstwem armii Rzeczypospolitej\, ukoronowanym podpisaniem traktatu potwierdzającego ustalenia traktatu w Buszy z 1617 roku.   https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Chocimiem_(1621)
URL:https://sablane.pl/event/1621-bitwa-pod-chocimiem/
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://sablane.pl/wp-content/uploads/2020/09/Bitwa-pod-Chocimiem-1621-Józef-Brandt-–.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261006
DTEND;VALUE=DATE:20261017
DTSTAMP:20260419T122031
CREATED:20201009T195330Z
LAST-MODIFIED:20210924T133309Z
UID:7557-1791244800-1792195199@sablane.pl
SUMMARY:1667- Bitwa pod Podhajcami
DESCRIPTION:Bitwa pod Podhajcami to odporno-zaczepna bitwa rozegrana w dniach 6-16 października 1667\, podczas wojny polsko-kozacko-tatarskiej 1666-1671. Jesienią 1667 ruszyła na Ukrainę główna armia tatarska dowodzona przez kałgę sułtana Krym-Gireja (16-20 tys. żołnierzy). Z Tatarami połączyła się armia Piotra Doroszenki w sile około 15000 żołnierzy. Rzeczpospolita\, wstrząsana walkami wewnętrznymi\, była słabo przygotowana do wojny i hetman polny Jan Sobieski musiał sam\, wspólnie z miejscową ludnością\, improwizować obronę. Już w czerwcu ostrzegał szlachtę nie tylko halicką\, ale nawet i lubelską przed możliwym niebezpieczeństwem. Hetman\, dając przykład wielkiej energii i poświęcenia\, zdołał zgromadzić 15000 żołnierzy (razem z załogami fortec i wojskami prywatnymi). Do tego uzbroił wielu chłopów\, którzy chętnie garnęli się do walki\, pomimo tego\, że byli prawosławnymi Rusinami. Jednak grabieże tatarskie tak już im dokuczyły\, że woleli stanąć przeciwko swoim rodakom z armii kozackiej Doroszenki. Wobec najazdu połączonej armii kozacko-tatarskiej Sobieski postanowił podzielić swe wojska. Część pozostawił w fortyfikacjach leżących na przewidywanych szlakach pochodu czambułów tatarskich. Z drugą częścią (3000 żołnierzy) stanął początkowo pod Kamieńcem. Sobieski zdawał sobie sprawę\, że tylko lotna jazda rozrzucona po kraju uchroni ludność przed grabieżą i jasyrem. Gdy Tatarzy rozpuścili czambuły\, okazało się\, że oddziały polskie zostały właściwie rozlokowane i najeźdźca wszędzie spotykał się z oporem. Szczególnie dotkliwych porażek doznali Tatarzy pod Pomorzanami\, Buczaczem i Narajowem i tylko Zborów skapitulował bez walki\, padając ofiarą łupiestwa Ordy. Nie mogąc działać w rozproszeniu\, siły kozacko-tatarskie skupiły się i ruszyły na Lwów. Na drodze do Lwowa\, pod Podhajcami\, Kozacy i Tatarzy natknęli się na zagradzającą im drogę dalszego pochodu armię hetmana polnego koronnego Jana Sobieskiego (3000 ludzi). Sobieski przygotowując wcześniej przewidywane miejsce walki obsadził piechotą dwa raweliny położone na północ od podhajeckich fortyfikacji. Większość wojsk Sobieskiego pozostała w odwodzie. Wybrane miejsce było bardzo dogodne do obrony\, osłaniane od południa i zachodu gęstymi lasami\, ze wschodu zaś bagnami i głębokimi stawami. Oddziały Krym-Gireja i Doroszenki (ok. 20000-30000 żołnierzy) dotarły do Podhajec już 4 października\, ale walki zaczęły się dwa dni później – 6 października. ierwszy ruszył do natarcia kałga sułtan z Tatarami\, ale Sobieski powstrzymał go w ciasnym miejscu ogniem piechoty i artylerii oraz kontratakami jazdy. Również uderzenie Kozaków skończyło się niepowodzeniem. Wówczas armia kozacko-tatarska częścią sił upozorowała natarcie czołowe\, a resztą sił próbowała obejść prawe skrzydło polskiej armii. W czasie\, gdy jazda polska powstrzymywała obchodzącą grupę tatarsko-kozacką\, piechota z odwodów usypała szaniec. Na lewym skrzydle atak Kozaków i Tatarów powstrzymała większość odwodu wojsk polskich. Następnie jazda wraz z chłopami i ciurami obozowymi odrzuciła grupę obchodzącą. Wobec bardzo ciężkich strat Kozacy i Tatarzy zrezygnowali z próby szybkiego rozstrzygnięcia walki i wykorzystując przewagę liczebną\, przystąpili do oblężenia wojsk polskich. Gdy rozstawione po okolicznych miejscowościach oddziały polskie przecięły linie zaopatrzeniowe armii kozacko-tatarskiej\, a do tego sprzyjający Rzeczypospolitej ataman kozacki Iwan Sirko z 2000 Zaporożców wpadł na Krym i korzystając z braku na nim poważniejszych sił wojskowych\, złupił i zniszczył znaczną ilość miejscowości\, chan okazał skłonność do rokowań\, zakończonych układem polsko-tatarskim 16 października. W czasie rokowań Tatarzy proponowali m.in. sojusz przeciw Rosji. Według umowy w zamian za „upominki” Tatarzy mieli wstrzymać się od najazdów\, a ponadto powstrzymywać od napadów Ordę Budziacką i Dobrudzką\, które nie uznawały zwierzchnictwa chana krymskiego. Trzy dni później\, 19 października\, doszło do ugody z Doroszenką\, który uznał zwierzchność króla i złożył mu przysięgę na wierność; uznano to za wielki sukces Sobieskiego\, za co otrzymał buławę wielką koronną. W osobnym uniwersale z 18 października pozwolono wrócić Tatarom wraz ze zdobytym jasyrem. Wobec braku dostatecznych sił kampania podhajecka nie mogła przynieść trwałych korzyści politycznych. Jedyne\, co udało się osiągnąć\, to uniknięcie nadmiernych strat ludzkich i materialnych.   https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Podhajcami_(1667)
URL:https://sablane.pl/event/1667-bitwa-pod-podhajcami/
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://sablane.pl/wp-content/uploads/2020/10/1667-Podhajce-Atak_Kawalerii.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20261007
DTEND;VALUE=DATE:20261010
DTSTAMP:20260419T122031
CREATED:20200925T201559Z
LAST-MODIFIED:20210924T133809Z
UID:7190-1791331200-1791590399@sablane.pl
SUMMARY:1683 - Bitwy pod Parkanami
DESCRIPTION:Bitwy pod Parkanami – stoczone w ciągu 3 dni dwie bitwy wojny polsko-tureckiej 1683–1699. 7 października 1683 wojska polskie zostały zaskoczone przez nacierające oddziały Kary Mehmeda Paszy. Zginąłby także w czasie ucieczki król polski Jan III Sobieski\, pod którym rozparł się koń i tylko poświęcenie polskiego rajtara Jędrka ocaliło go od śmierci. Słynną stała się druga z kolei bitwa z dnia 9 października 1683\, zwycięska dla dowodzącego wojskami polsko-habsburskimi Jana III Sobieskiego. Część historyków znacznie bardziej ceni ją niż opiewaną przez przeszłych autorów wiktorię wiedeńską. Broniący się w północnych Węgrzech Turcy ponieśli druzgocącą klęskę. Praktycznie całkowita masakra spotkała kilkudziesięciotysięczną armię turecką\, a droga do wyzwolenia Węgier stanęła otworem. Sprzeciw austriacki nie pozwolił jednak połączonym armiom koalicji wyzwolić krajów korony św. Stefana\, co mogłoby się udać w ciągu kilku miesięcy\, gdyż siły tureckie były całkowicie rozbite.   https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwy_pod_Parkanami
URL:https://sablane.pl/event/1683-bitwy-pod-parkanami/
CATEGORIES:Bitwy,Kalendarium
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://sablane.pl/wp-content/uploads/2020/09/Bitwa_pod_Parkanami-1683-Kossak.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR